அறிவுத் தேடல் அழிக்க முடியாததே

ஒற்றைப் புத்தகம் வைச்ச இடம் மறந்தாலே
உள்ளம் பதை பதைக்கும்
எங்கள் ஊரின் மொத்தப் புத்தகமும்
அங்கைதான் குவிச்சுக் கிடந்ததாம்
ஓலைச்சுவடி முதல்
ஊர்களின் வரலாறும் தொன்மையும்
சொல்லும் அத்தனை நூலும்...
குறிப்பா இலங்கைத் தீவே தமிழன்ரை
எண்டதை பொழிப்பாச் சொல்லுற ஆவணமெல்லாம்
தென்னாசியாவிலை பெரிய நூலகம்
இதுவெண்டு  எல்லாரும்
புழுகமாச் சொல்லிச் சொல்லி
செருக்குப் படுறவையாம்
கல்வி அறிவிலை உலக அறிவிலை
தமிழன் கொடி கட்டிப் பறக்க
இதுதான் காரணமெண்டதை
எல்லாரும் அறிஞ்சதாலை
எப்பவும் அதுக்கு தனி மவுசுதானாம்
கல்வி அறிவைச் சிதைச்சால்
கண்டபடி தமிழனாலை வளரேலாது
எண்டு கற்பனை கட்டின சிங்களம்
இரவோடு இரவா வந்து உயிரோடை
கொள்ளி வைச்சுப் போனதாம்
அப்பிடிச் செய்து அரிய பொக்கிசத்தை
அழிச்சு ஒழிச்சாலும் தமிழன்ரை
அறிவுத் தேடலை அழிக்க முடியாமல்
தோத்தது சிங்களம் எண்டது உண்மையே
எரிஞ்ச அந்தச் சாம்பல் மேட்டிலை இருந்து
இண்டைக்கு உலகமெங்கும்
தமிழன் வாழுற நாடுகளிலை எல்லாம்
புத்தக வெளியீடும் நூலகமும்
வீட்டுக்கு வீடு புத்தக்க் களஞ்சியமுமா
உருவங்கொண்டு எழும்பி நிக்குது
ஆயிரந்தான் கிடந்தாலும்
தமிழன்ரை அறிவுத்தேடல் அழிக்க முடியாததே.

#ஈழத்துப்பித்தன்
31.05.2016

பொய்த்துத்தான் போகாயோ..

பொய்த்துத்தான் போகாயோ
*******************************
சத்தம் இன்றி - பெரும்
யுத்தம் இன்றி
சலசலப்பு ஏதுமின்றி
சிணுங்கி வழிகிறாள்
சிலநாளாய் வானமகள்
முன்பெல்லாம்
அவள் வரவு கண்டு
ஆனந்தித்த பொழுதுகள்
அளவுக்குள் அடக்க முடியாதவை
மனம் ஆனந்தப்பூங்காற்று பாடி
மமதையிலே திழைத்திருக்கும்
மண் மணம் நாசி ஊடு புகுந்து
மண்ணில் வாழ்ந்த நாளை
மறுபடியும் மறுபடியும் கிளறி நிற்கும்

ஊர் போய் வந்த பின்னர்
உறவுகள் நிலை கண்ட பின்னர்
பெய்யெனப் பெய்யும் மழை
பிய்ந்த கூரை வழி வழிந்து
நிறைவில்லா வீடுகளை
நிறைத்து நின்றதனை கண்டதனால்
நீ எம்மவர் நிலை மாறுமட்டும்
பொய்த்துத்தான் போகாயோ எனும்
பெரும் ஏக்கம் நெஞ்சமெங்கும்...

#ஈழத்துப்பித்தன்
01.02.2016

முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலம்

முள்ளிவாய்க்கால் பேராவலம்
முடிவில்லா ஓர் அவலம்
பன் நாட்டுப்படை புகுந்து
பல்லாயிரம் உயிர் தின்று
சொல்லாத கதை கோடி
சுமந்து கிடக்கும் மண்ணது
வில்லாண்ட இனம் ஒன்று
வீறுகொண்டு போர் கண்டு
விடுதலைக்காய் வேள்வியொன்றை
விருப்புடனே நடத்தியதையை
கண் காணச் சகிக்காத
காடையர்கள் கூட்டிணைவில்
இனம் ஒன்று அழிந்ததுவே
ஈரல் குலை அறுந்ததுபோல் தவித்தோமே
பல தேசம் வாழ்ந்தோம்
பார் எங்கும வீதி வழி குவிந்தோம்
பலனேதும் கிடைக்காமல்
பரிதவித்து பைத்தியமானோம்
இனப்படுகொலை ஒன்றை
இரக்கமின்றி சத்தமின்றி அரங்கேறி
இந்தியப் பெருங்கடலும் செந்நிறமாக
இடி வீழ்ந்துபோல் கிடந்தோமே
இமை மூட மறந்தோமே
ஆண்டுகள் ஏழு
அனல் இடை கரைந்து
அரவணைக்க ஆரும் இன்றி
அரற்றிக் கிடக்கிறோம் நாம்

எங்கள் இரத்த உறவுகளே!
ஆறாக உங்கள் இரத்தம்
அலை புரண்டு ஓடி
ந்ந்திக் கடல்
செங்கடல் ஆனபோதும்
அகிலம் முழுதும்
பரந்து கிடந்த எம்மால்
எதுவுமே செய்ய
முடியவில்லையே
என்ற குற்ற உணர்வும்
இயலாமையும்
கண்களைக்குளமாக்க
உங்களை இழந்த நினைவுகளோடு....
எங்கள் உரிமையை வென்று
உலக அரங்கில்
எமக்கான நீதியைப்பெற
அணிதிரள்வோம்
அலை அலையாய்....
ஓரணியில்..

#ஈழத்துப்பித்தன்
02.05.2016

சாவுக்கு அழுவதற்கேனும் சமத்துவம் காணுவோம்

மீண்டும் மீண்டும் உருவேற்றி
மீளவும் நினைவில் பெருந்தீ மூட்டி
சொல்லவும் மெல்லவும் முடியாமல் 
உள்ளத்தில் அனல்கின்ற சிறுபொறியை
அணையாமல் காப்பது நம் கடனே

அடையாளம் அத்தனையும் தொலைத்து
அடுத்தவனின் கருச் சுமந்து கிடக்கிறாள்
எங்கள் அன்னைத் தமிழீழ பூமி
உள்ளத்தில் சுழன்றாடும் சிறு நெருப்பை
உருவேற்றி கடத்துவோம் நாளை உலகுக்கு

இனம் ஒன்று அழிந்ததன் அடையாளம்
இல்லாமல் செய்தனர் அதைக் கூட
தினம் அங்கு தடம் அழித்து அழித்து
திருவிழா பூமியாய் மிளிருது இன்று
பட்ட துயர் பகிருவோம் நாளை தலைமுறைக்கு

கொத்துக் கொத்தாய் குதறி எடுத்த
கொத்துக் குண்டின் தடம் கூட இல்லாமல் போனது
செத்துக் கிடந்தவர் பிணம் கூட
சிதை மூட்ட ஆளின்றி சீன அமிலம் தின்று தீர்த்தது
முத்தான எம் முகவரி முடிந்து போனதை பதிந்து வைப்போம்

மலை மலையாய் குவிந்த எம்மவர் மண்டை ஓடுகள் மேல்
மலையாய் எழுந்து நிற்குது ஆக்கிரமிப்பின் சின்னம் அங்கு
மாண்டவர் வரலாற்றை எம்மினமே மறுதலித்துக் கிடக்குது இன்று
ஆண்ட தமிழினத்தின் அரச முடி நிலம் சரிந்து
மீள முடியா அடிமையான கதை சொல்லி உனை உருவேற்று

இன அழிப்பின் ஆதாரமாய் எஞ்சிக் கிடப்பது மே 18 மட்டுமே
உன்னுள் தீ மூட்டி உனை உருவேற்றி உலகுக்கு அதை காட்டு
பேதங்கள் ஆயிரம் எம்மை பிரித்துக் கிடந்தாலும்
சாவுக்கு அழுவதற்கேனும் சமத்துவம் காணுவோம்
இன அழிப்பின் அடையாளம் மே 18 அதை இறுகப் பற்றுவோம்.

‪#‎ஈழத்துப்பித்தன்‬
11.05.2016

(படங்கள் பறந்த வாகனத்துள் இருந்து மனம் கனத்துச் சுட்டவை.)

ஒருநாள் யுத்த நிறுத்தமாம்...

அருவி ஊற்றென
அழுது வடித்தவள்
அடங்கிக் கிடக்கிறாள்
பொருமி வெடித்திட
புழுங்கித் தவிக்கிறாள்
தழுவித் தகித்தவள்
தயங்கி நிற்கிறாள்

ஒற்றைநாள்
ஒருதலைப்பட்ச
யுத்த நிறுத்தமாம்
சத்தம்  இன்றி
சலனம் இன்றி
இப்போதான்
சற்று சிரித்துச்
சிவக்கிறாள்

சிவக்கிறாள்
சிரிக்கிறாள் இவளென
சிந்தை தெளிந்து
சிரிக்க முடியவில்லை
ஒருதலைப்பட்ச
ஒருநாள்
யுத்த நிறுத்தம் தானாம்

யுத்தம் எப்பவும்
சத்தத்தோடு வெடிக்கலாம்
பாதிப்பு முன்னதை விட
பலமாயும் இருக்கலாம்
யுத்த நிறுத்தம்
காலவரையற்று
நீடிக்கவும் படலாம்
எதற்கும் தயாராய்த்தான்
இருப்பை நிலை நிறுத்த
எடுத்தடி வைக்கிறேன்...

#ஈழத்துப்பித்தன்
19.04.2016

வெள்ளிப்பனி சொரியுது இங்கே

இலவு தெறிச்சு வெடிச்சது போல்
ஈரப் பனி பறக்குது இங்கு
சாளரம் எல்லாம் சாத்திவிட்டு
சாய்ந்திருந்து ரசிக்கையிலே
இன்னல் உற்ற மனசினிலே
இறுகிக் கிடக்கும் சுமைகளெல்லாம்
பட்டுப் பட்டாம் பூச்சிபோல
பறந்தடிச்சு ஓடுது எங்கோ

கிட்டப் போய் தொட்டுப் பாக்க
கெலி கொள்ளும் மனசை
கிலி கொள்ள வைக்குதிங்கு
கிளர்ந்தெளும்பும் குளிரின் குணம்
கொள்ளை அழகுதான் பனி
கொட்டிக் கிடக்கும் அழகு
கொடுமையாய் இருக்குது
கொடுங் குளிரை நினைக்கையிலே

வந்து இங்கு வாழத் தொடங்கி
வருசம் இருபத்தி அஞ்சு
வரலாற்றில் பதிந்த போதும்
இந்த மண்ணில் ஒட்டாப் பனிபோல
இங்கு எங்கள் வாழ்வும் நகருதென்றும்
பிள்ளை பருவ வாழ்வின் சுவட்டை
பிரித்துப் பிரித்து மேய்ந்து பார்த்து
பின்னை காலமும் நகரும் இங்கே...

#ஈழத்துப்பித்தன்
25.02.2016

(எங்கள் வீட்டுச்சாளரமூடாய் தினமும் காணும் காட்சியின் இன்றைய தோற்றமும் சிலமாதங்களுக்கு முன்னைய தோற்றமும், இன்று வெள்ளிப்பனி சொரிகின்றது)

போர் கண்ட வம்சமெடி!!!

போர் கண்ட வம்சமெடி!!!
○●○●○●○●○●○●○●○●○●○

நிலமிடை தமிழ் வீரம்
நாட்டிப் பெண்டிர் நின்று
நீண்ட எல்லைகளின் சாமிகளாய்
நிலம் காத்த மண்ணிலிருந்து
நித்தம் வரும் சேதி கேட்க
நீறு பூத்த நெருப்புபோல்
நெஞ்சம் எல்லாம் கனல்கிறது

அங்கையற் கண்ணிகளாய்
அகிலம் முழுதும் அறிய
ஆயுதம் ஏந்தி நின்று
அசர வைத்த எம் குலப்பெண்கள்
அடி ஒற்றி வந்த பிஞ்சுகள்
அநீதியாய் அற்ப சுகத்துக்காய்
அரக்கர்கள் கரங்களில் மாள்வதோ?

பொறுத்தார் பூமி ஆழ்வாராம்
பொங்கினால் பயனேதும் இல்லையாம்
போங்கடா போங்கடா உங்கள்
பொறுப்பற்ற பதில்களைக் கொண்டு
பொங்கி எழும் தருணம் இது
பெண்டிரே குழல் கொண்டு
போர் கண்ட வம்சமெடி நீங்கள்

போகம் நீ என்று வன் புணர வரும்
பேயர் தனை துவம்சம் செய்ய
போர்க் கலை யாவும் கற்று
பெரும் புயலாக நின்றிறெடி
பேதை அல்ல ஈழம் தந்த
பெண்ணவள் என்றுணர்ந்து
பெருமையோடு வாழ்ந்திடெடி.

#ஈழத்துப்பித்தன்
18.02.2016

(சு)தந்திர நாள்

(சு)தந்திரநாள்
*****************
இன்று சுதந்திர நாளாம்
சொல்லவும் கேட்கவும்
எவ்வளவு இனிக்கிறது

ஒரே நாடு
ஒரே தேசம்
கேட்க கேட்க
காதினிக்கிறது.

இந்தச் சுதந்திர
ஒரே தேசத்தின்
ஒரு தாய் மக்கள்தானாம்
நாம் எல்லாம்
எவ்வளவு இதமாயிருக்கிறது

என் தாத்தன் முதுகில்
சிங்களச் சிறி
சீராய் பதிந்ததும்
என் தந்தையின் கல்வி
தரப்படுத்தலுக்குள்
தாழ்ந்து போனதும்
நான்
புலம் பெயர்ந்து
புலன் இழந்ததும்
என் பிள்ளை
இன்னோர் நாட்டின்
சுதந்திர அடிமையாய் ஆனதும்
அவன் பிள்ளை
தான் யாரென்றே தெரியாத
இனமொன்றின் வாரிசு ஆவதும்

இந்தச்
(சு)தந்திர நாட்டின்
மக்களாய் பிறந்ததால்தானாம்

சுதந்திரம்
கேட்கவே காதினிக்கிறது.

சுதந்திரம்
சொல்லச் சொல்ல
நா இனிக்கிறது

#ஈழத்துப்பித்தன்
04.02.2016

 பெரு மஞ்சம் ஏறி வரும் நாயகனே


அற்புதங்கள் இலங்குகின்ற இணுவையிலே
அருளாட்சி செய்கின்ற அரும்பொருளே!
பொற்பதம் தேடி வரும் அடியவரை - உன்
புன்னகையால் கட்டி வைக்கும் பேரரசே!
பெரு மஞ்சம் ஏறி வரும் நாயகனே - உன்
பெயர் சொல்லும் உலகெங்கும் தமிழினமே
வரலாறாய் வாழ்கின்ற வல்லமையே! - எம்
வாழ்விற்கு வழியான வடிவேலவனே!
ஊர் துறந்து வாழுகின்றோம்
உனை காணாது ஏங்குகின்றோம்.
பேர் அருள் புரியும் பெருமகனே!
ஊர் காணும் உன் விழாக் காண
அருள் தாரும் ஐயா!

என்ன தவறு நான் இழைத்தேன்

குடமுழுக்கு காணுகின்ற இணுவைக் கந்தா
மனம் முழுக்க உன் நினைப்பில் தவிக்கிறேன் நான்
காட்சிகள் ஒவ்வொன்றும் கணனித் திரை முன்னே
சாட்சியாய் விரிகையிலே மனசெல்லாம் ஒரு தவிப்பு
மஞ்சமதில் ஏறிவரும் மால் மருகா
நெஞ்சமெல்லாம் நிறைந்து நிற்கும் பேரழகா
என்ன தவறு நான் இழைத்தேன்;
எழிலோடு உருவான உன் கோவில் படி ஏறி
கும்ப நீரில் நீ குளிக்கும் கோலம்
கண்ணாரக் காணுகின்ற பேறிழந்து
கண்ணீர் மல்கி நிற்கின்றேன் நாம்.
தொலை தூரம் வாழ்வதனால்
தொலைந்ததுவே எல்லாம்
கடல் கடந்து வாழ்ந்தாலும்
கந்தா உனை மறவேன் - உங்கு
வந்து விடும் வரம் எனக்களித்தால்
வாசல் தேடி வந்து கும்ப விழா கண்டிடுவேன்.

வசந்தம் வந்தது

வண்ணக் கதிரவன் ஒளியொடு
வான் உயர்ந்த மரமெல்லாம்
வான் மறைந்துத் துளிர்த்து நிற்ப
வசந்தம் வந்தது
வண்ணக் கதிரவன் ஒளியொடு

பூ மகள் மேனிதனை
பூக்கள் மறைத்து நிற்க
பாரே அழகில் மிதக்குது
பகலவன் சிந்தும் புன்னகையில்

இத்தனையும் பார்க்கையிலே
மனசெல்லாம் ஒரு தவிப்பு - எம்
தாய்மண்ணின் பிறந்ததற்காய்
தம் வசந்தம் தொலைத்து வாழும் - எம்
தொப்புள் கொடி உறவுகள் வாழ்வில்
தொலைந்த வசந்தம் வீசும் நாள் எந்நாளோ???
.

கருப்புச் சூரியனே! போய் மீண்டும் வருக..

இருண்ட கண்டத்தின்
இருள் அகற்றிய கதிரவனே!
வெருண்டது வெண்ணினம் - உன்
வீர எழுச்சி கண்டு
தொலைந்தது நிறவெறி
தொடர்ந்த உன் பணியால்
கொத்தடிமைத் தனம் உடைத்து - உன்
குடி அரசாள வழி அமைத்தாய்
ஒடுக்கப்பட்ட இனங்களின்
ஒளி விளக்கானாய்
துடிக்கிறது எம் இதயம்
தூயவனே உன் சேதி கேட்டு
இரத்த உறவொன்றை
இழந்த உணர்வு
எங்கள் உதிரமெல்லாம்
பரந்து நிற்கின்றது
கருப்புச் சூரியனே! போய் மீண்டும் வருக..
கண்ணீரோடு காத்திருக்கின்றோம்
கலங்கரை விளக்கினைத் தேடி
இருண்ட கண்டத்தின் நாயகனே!
இருண்ட எம் வாழ்வில் ஒளி ஏற்ற
இனி எம் தேசத்தில் வந்து பிறந்துவிடும். - எம்
தலைவனுக்கு அடுத்து நாம்
துதிக்கின்ற பேரொளியே
துயில் எழும் ஞாயிறே
தூமணியே போய்வாரும்.
ஆண்டுகள் ஆயிரமாய்க் கடந்தாலும் - என்றும்
அகிலத்தில் ஆதவனாய் நீ திகழ்வாய்.

துன்பத்தை தந்தவனுக்கே திருப்பிக்கொடு

நீண்ட நாட்களின் பின்
நிலவு பூத்தது போல் இவ் இரவு
சொல்ல முடியாத மகிழ்ச்சி வெள்ளம்
சோகம் எல்லாம் மறைத்து நிற்க
மத்தாப்பு பூத்து
மனம் முழுக்க சிரித்து நிற்க
எத்தனையோ நாட்களாய்
ஏக்கத்தோடு உறங்காத கண்கள்
சேதி அறிந்த கணம் முதல்
சிலிர்த்து சொரிந்த கண்ணீரில்
உப்பு உறைக்கவில்லை
உதிரத்தில் கலந்த தமிழ்தான் இனித்தது

துன்பத்தை தந்தவனுக்கே
திருப்பிக்கொடு - என்று
சொன்னவன் வழி வந்த பிஞ்சுகள்
ஆடுகளத்தை அசர வைத்து
போர்க்களமாடி உலகமுன்றலில் - எங்கள்
கதை மீண்டும் கதையாகாமல்
கவனப்படுத்திய காட்சி கண்டு
உள்ளம் உவகை கொண்டு சிரிக்கின்றது
உளமார வாழ்த்துகின்றேன் வீரரே!!!

மரணத்தறுவாயிலும் மறக்கோம் உங்களை...

• 

  முள்ளிவாய்க்காலோடை எல்லாம் முடிஞ்சுது - இனி
  முதுகு சொறியும் நிலைதான் தமிழர் நிலை என்றிருந்தோம்
  தம்பியர் தூண்டி விட்ட திரியில்
  துயருற்றிருந்த - எங்கள்
  மனங்களில் மத்தாப்பு பூக்கின்றது
  மலரும் எங்கள் தேசம் என்ற
  மமதையில் நிற்கின்றோம்.
  
  அள்ளி அணைத்து ஆதரிக்க எங்கள்
  அன்னை தமிழகம் இருக்கின்றது
  சுற்றி வரும் பகை யுடைத்து
  சுதந்திரத்தை பெற்றுத்தர - திலீபனின்
  வழியில் பல்லாயிரம் தம்பிகள் அங்கே
  விழி திறந்து விடுதலைக்காய்
  வழி திறந்து விட்டிருக்க
  வார்த்தைகள் ஏதுமின்றி மகிழ்கின்றோம்
  
  கந்தகக் களஞ்சியத்துள் வீழ்ந்திட்ட சிறுபொறிபோல் - அகிலத்தை
  கலங்கடிக்கும் அருஞ்செயல் கண்டு மீள நாம் துளிர்க்கின்றோம்
  கலங்கிக் கிடந்த எங்கள் கண்கள்
  கல்லூரி மாணவரே உங்கள் கரங்களால் துடைக்கப்படுகின்றது - எங்கள்
  திலீபனின் வழியில் நீங்கள் தொடுத்து நிற்கும் போர்
  தீச் சுவாலையாய் தமிழகம் தாண்டி
  தமிழன் வாழும் இடமெல்லாம் பரந்துவிட்டது
  
  எல்லாம் இழந்தோம் என்றிருந்தோம்
  உங்களைக் கை விடோம் நாம் இருக்கின்றோம் என்று
  உணவு தவிர்த்து உடல் வருத்தி நீவீர்
  உணர்வோடு காட்டுகின்ற அக்கறையில்
  உளம் மகிழ்ந்து நிற்கின்றோம்
  வார்த்தைகள் வரவில்லை
  வலுவிழந்த இனத்திற்கு வடிகால்களாய் நீங்கள்
  வந்தீர்கள் வான தூதர்களாய்
  மரணத்தறுவாயிலும் மறக்கோம் உங்களை...
  

எங்கள் ஊரின் அடையாளம்

காங்கேசன் துறைவீதியில்
இணுவைப்பதியின் எல்லையை
இரு கூறாய் சமமாய்ப் பிரித்தால்
ஊரின் நடுவில்
உயர்ந்து வளர்ந்திருந்தது அந்த மரம்.
புதிதாய் எங்கள் ஊர் வருபவர்களுக்கு
புரியும்படி சொல்லி வைக்கும் அடையாளம்.

சீனிப் புளியடி
பெயர் சொல்லும்போதே நா இனிக்கும் .

எங்கள் பள்ளி கூட புளியடிப் பள்ளியென்றுதான்
புவி எங்கும் அறிமுகம்
குடை போல விரிந்த மரம்
குளிரோடு தந்த நிழலில்தான்
இடைவேளையில் அம்மா கட்டித் தந்த
இடியப்பமும் முட்டைப் பொரியலும்
கவளமாய் களம் இறங்கும்.

வகுப்பறையில் வராத சங்கீதம் - இந்த
மர நிழலில் வரும் என்று லேகா ரீச்சர் எங்களோடு
தொண்டை தண்ணி வத்த ச ப
சொல்லித் தந்தும் அங்குதான்.
கண்ணன் பாட்டுக்கு அபிநயம் பழகியதும் அங்குதான்
உடற்பயிற்சி வேளை முடிய
உற்சாகம் தேடி சாய்ந்து இருந்து கதை பேசுவதும் அங்குதான்
பாலசிங்கம் வாத்தியார்
தான் படித்த கதைகளையெல்லாம் - நாம்
வாய் பிளந்து கேட்டிருக்க சுவை கலந்து சொல்வதும் அங்குதான்.

எத்தனை முறை
எங்களிடம் கல்லடி பட்டிருக்கும்
அத்தனை முறையும் தந்தது
நாவினிக்கும் சீனிப் புளியதைத்தான்

போன முறை ஊர் போனபோது
எனக்கு நாலாம் வகுப்பு  படிப்பிச்ச
பரஞ்சோதி மாஸ்ரர்தான்
பள்ளியின் அதிபராய் இருந்தார்.
அந்த மர நிழலில்தான் மணிக்கணக்காய்
அமர்ந்திருந்து கதை பேசினோம்
இந்த முறை போன போது பெருத்த ஏமாற்றம்
அவரும் இல்லை அந்த மரமும் இல்லை.....

பாடுகின்றேன் பல்லாண்டு.

அனைத்துலக ஒலிபரப்புக் கூட்டுததாபனமே!
அகில வான் பரப்பில் உன் மூலம் தமிழ்
ஒலிக்கத் தொடங்கியதன் பதினைந்தாம் அகவைநாள் இன்று
பத்தொடு ஐந்தாண்டுகள் பாரினில் - உன்
பணி தொடரும் வேளை பாடுகின்றேன் பல்லாண்டு.

எடுத்த காரியம் யாவினும் வெற்றியென
என் வீட்டு வானொலி பெட்டி
தன்னம்பிக்கை தந்து - ஒரு உறவாய்
என்னோடு உறவாடத் தொடங்கி
மூவைந்து ஆண்டுகள் முன் வந்து நிற்குது இன்று

ஊடகப் பணி செய்ய உவகையுடன் வாய்ப்பளித்து
உலக வான்பரப்பில் உன்னூடாய் என் குரலும் ஒலிக்க வைத்தாய்
அந்த நன்றியின் உணர்வொடு பாடுகின்றேன் பல்லாண்டு
வாழிய நின் புகழ் வையகம் உள்ள மட்டும்.

பாலைவனத்தில் பந்தாடும் சிறுத்தைகளுக்கு...

பாலைவன தேசத்தில் எங்கள் சிறுத்தைகளின் பந்தாட்டம்
பக்கம் இருந்து பார்க்கின்ற கொடுப்பனவு எமக்கில்லை
எட்ட நின்றாலும் பக்கம் வந்து உணர்வாலே உம்மை
பாடி வைக்க தமிழ்தாய் வரம் தந்ததால் பாடுகின்றேன் உம்மை

வெற்றித்திலகமிட்டு வாழ்த்துகின்றோம் வீரரே !
வென்று வாரும்.
சாவினிற்க்கு அஞ்சாதோர் மீது
சாற்றிய கொடியொடு சென்றுள்ளீர்
நிச்சயம் வென்றுதான் வருவீர்!!!

குண்டடிபட்ட எம் தேசக்கொடி
பந்தடிக்கும் வீரரே!
உம்மால் பாரினில் பறக்குது இன்று
காணொளியில் கண்டதுமே கை கூப்பித் தொழுகின்றோம்
கதிரவன் உதிக்கும் திசை நோக்கி

எத்தனை ஆயிரம் வீரர்கள் குருதி தந்து காத்த கொடி
உங்கள் கைவசம் இருந்திடும் கர்வத்தோடு களம் காணுங்கள்
நிச்சயம் உம்மோடு நிழல் போல நின்றாடுவர்
வித்தாகிப் போன எங்கள் வீர மறவர்கள் - அவர்
உடன் இருந்து உரம் கொடுப்பார் - அந்த
உறுதியோடு வாகை சூடி வாரும்
வந்தும்மை வரவேற்கக் காத்திருக்கிறோம்.

சிவந்த மேயின் பதினெட்டாம் நாள்

சிவந்த மேயின் பதினெட்டாம் நாள் - எம்
சிந்தைகள் கலங்கிப் போன நாள்
முள்ளிவாய்க்காலில்
மனிதம் மரணித்த நாள்
உயிர் வலி சுமந்து
உலகம் முழுவதிலிலும் நாம் இணைந்து
உலகின் மனச்சாட்சியை
ஒட்டு மொத்தப் பலமும் கொண்டு
ஒலுப்பி எடுத்த நாள்
எங்கள் உயிர் அழுத நாள்
உணர்வுகள் தழிழராய்
ஒருங்கிணைந்த நாள்
மீண்டும் ஒரு முறை ஒருங்கிணைவோம்
உயிர்வலி சுமந்து உதிரம் சொரிந்த எங்கள்
உறவுகளின் உணர்வுகள் உயிர்பெற

மலையை மடு விமர்சிப்பதா???

மலையை மடு விமர்சிப்பதா???

எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில்
கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டு வரை
பிறப்பில் இடைவெளி
ஆதலால் ஐயா... என்று அழைப்பேன்.
மற்றப்படி எனக்கும் உங்களுக்கும்
இடையே உள்ள உறவு நெருங்கிய நட்பு.
பதின்ம வயதில் நான் இருந்தபோது பழுத்த பழம் நீங்கள்
தோற்றத்தில் மட்டுமல்ல இலக்கிய, அரசியல், சமூகப் பணிகளிலும்
ஒரு விமர்சகனாய் தான் முதன் முதலாக
என் முன் அறிமுகமானீர்கள்
ஒழிவு மறைவின்றி உள்ளதை உள்ளபடி
உரத்து உரைத்திடும் உங்கள் குணத்தால்
எம் நட்பு மலர்ந்தது

உங்கள் மகனின் நண்பனாய்
முதன் முதலாய் உங்கள் இல்லம் வந்த நான்
பின்னர் வந்த அத்தனை தடவையும் - உங்கள்
நண்பனாய்தான் வந்து சென்றேன்.
இலக்கியத்தில் ஆரம்பித்து அரசியல்வரை
மணிக்கணக்கில் அழவளாவுவோம்
சில சமயங்களில் கருத்து மோதல்கள் சீண்டல்கள் - அந்த
சீண்டல்கள்தான் என்னையும் சிந்திக்க வைத்தது
சிறப்பான சில ஆக்கங்களையேனும் படைக்க வைத்தது.
என் எழுத்துக்களுக்கு விமர்சகனாக மட்டுமல்லாமல்
வாசித்து ரசித்து ரசிகனாகவும் நீங்கள் இருந்துருக்கிறீர்கள்
ஒரு முறை நீங்கள் என்னை தொலைபேசியூடாய்
தொடர்பு கொண்டபோது
வையுங்கள் ஐயா நான் எடுக்கிறேன் என்றதும்
வாழ்த்தும் பாராட்டும்
தேடி எடுத்துச் சொன்னால்தான் பெருமை என்று
பத்திரிகையில் வந்திருந்த என் ஆக்கம் ஒன்றைப் பற்றி
பாராட்டித் தள்ளினீர்களே
தொலைதூரக் கனவுகள் உங்கள் தொடர் நவீனம்
வெளிவந்தபோது தபாலில் நூலை அனுப்பி விட்டு – என்
விமர்சனத்தை எதிர்பார்ப்பதாய் மடல் ஒன்றும் வரைந்திருந்தீர்கள்
விக்கித்துப் போனேன்.
மலையை மடு விமர்சிப்பதா???

அதை உங்களிடமே முன்மொழிந்தபோது
உங்களால் அது முடியும்
அதனால்தான் எதிர்பார்க்கிறேன் என்றீர்கள்

தவறுகள் யார் விட்டாலும் தட்டிக் கேட்கும் நீங்கள்
திறமைகள் எங்கிருந்தாலும் தட்டிக் கொடுக்கவும் தவறியதில்லை

உங்களை திறமை மிகு ஆசானாய்
ஆற்றல் மிகு படைப்பாளியாய்
உண்மை தவறாத ஊடகனாய்
மனித நேயம் மிகு மனிதனாய்
பற் பல அவதாரம் கண்டேன் உங்களில்
வாழ்வினிலே இப்படியும் ஒரு பக்கம் உண்டென்று
அநுபவரீதியாய் புரிய வைப்பதற்கா
எமை விட்டுப் பிரிந்து சென்றீர்???

 முனைவர் நாகேசு இராசலிங்கம் (சக்கரவர்த்தி)
(எழுத்தாளர், பிரபல நாடக ஆசிரியர், பிரபல பத்திரிகையாளர், தமிழக, ஈழத்து பத்திரிகைகளின் முன்னோடி)

அவர்கள் 31.03.2012 இயற்கை எய்தியபோது இரங்கல் நிகழ்வுக்காய் வடித்த இரங்கல் பா.

ஒரே ஒருமுறை சிந்திப்போம் ஓரணியில் சந்திப்போம்.

பேதங்கள் தொலைப்போம் -
எங்களுக்காக தம்மை தந்தவர்கள்
பாதங்கள் தொழுது வேண்டுகிறோம்
எங்களுக்குள் இருக்கும்
பேதங்கள் தொலைப்போம்.

தாயகம் மலரவும் தமிழ்க்கொடி பறக்கவும்
தம்மையே தந்து தரணிக்கு எம்மை இனம் காட்டிய
தவப் புதல்வர்களின் இலட்சியம் நிறைவேற
பேதங்கள் தொலைப்போம்.

ஒன்று பட்ட ஓர் இனமாய்
ஒருங்கிணைந்து செயற்படுவோம்
உத்தமர் தம் உயிராலே நெய் ஊற்றி
ஒளி ஏத்தி வைத்த தீபமதை
சத்தியம் செய்து காத்து வைப்போம்.

அண்ணன் அடிக்கடி சொல்லிடுவான்
அடுத்த சந்ததிக்கு வேண்டாம் நாம் பட்ட துன்பம் என்று
அவன் வழித்தடத்தில் தடம் பதித்து வரும் நாம்
அடுத்த சந்ததிக்காய் எதை விட்டுச் செல்லப் போகிறோம்
அடிமை வாழ்வையும் பிரிவினையையுமா
ஒரே ஒருமுறை சிந்திப்போம்
ஓரணியில் சந்திப்போம்.