நெஞ்சின் மறைமுக மலர்,
பல நாள் தேடிய கனவு,
இன்று கண்முன் நின்றது…
அவள் வருவாள் என நினைக்காத வேளை,
அலைபோல் வந்து நின்றாள் புன்னகையோடு,
நான் சொல்ல நினைத்த வார்த்தைகள்,
எல்லாம் காற்றில் கரைந்துபோனது…
பேசும் அவள் குரலில்,
புது உலகம் விரிந்தது,
மறைத்த காதல் நெஞ்சில்,
ஒளி கண்டது, உயிர்க் கீதம் மலர்ந்தது…
இச்சிறு தருணம் போதும்,
ஒரு ஆயுளுக்கு நினைவாக,
அவள் அருகில் வந்த அந்த நிமிடம்,
என் வாழ்வின் இனிய சங்கீதமாக…
#ஈழத்துப்பித்தன்
25.082025
இன்று திருச்செந்தூர் முருகனுக்கு குடமுழுக்கு நன்னீராட்டுப் பெருவிழா.
திருச்செந்தூர் முருகன் தமிழ் நாட்டு எல்லைக்குள் இருந்தாலும். ஈழத்தமிழருடன்தான் நெருக்கம் அதிகமானவர்.
ஈழத்தில்தான் செந்தூரன், திருச்செந்தூர்நாதன், செந்தூர் என்ற பெயர்களை அதிகம் காணமுடியும்.
சிறுவயதில் இருந்து கடலோரம் குடிகொண்ட திருச்செந்தூர் மீது ஏதோ இனம் புரியாத ஈர்ப்பு. முதலாவது இந்தியப் பயணத்தின்போது திருச்செந்தூர் பயணம் திட்டமிட்டும் செல்ல முடியவில்லை. இரண்டாவது தடவை குடும்பமாகச் சென்று ஆறுபடை வீடுகளின் தரிசனத்துக்கு திட்டமிட்டிருந்தேன். அந்தப் பயணத்தில் ஆறு படைவீடுகளின் தரிசனமும் சாத்தியமானது. எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் அதுவும் இதே வாரத்தில்.
ஒரு மாலை வேளை திருச் செந்தூர் கோவிலைச் சென்றடைகின்றோம். சுற்றி வந்து கோவிலுக்குள் உள் நுழைய வழி தெரியாது நிற்கின்றோம். மஞ்சள் வேட்டி, இடுப்பில் பச்சை சால்வை கழுத்தில் ஒற்றை உருத்திராட்ச கயிறு பூநூல் அணிந்த ஒருவர் தன் பெயர் மயூரன் என்று சொல்லி அறிமுகமாகின்றார். ஆச்சரியமாக இருந்தது. தமிழ்நாட்டில் மயூரன் என்ற பெயர் இருப்பதில்லை.
அவராகவே வந்து் கோவிலின் அனைத்துப் பகுதிகளையும் சுற்றிக்காட்டினார். கிடைத்தற்கரிய பஞ்சலிங்க தரிசனம் உட்பட, செந்தில் ஆண்டவரை அருகில் அழைத்துச் சென்று தரிசிக்கவைத்ததோடு, செந்தில் ஆண்டவருக்கு சந்தனக்காப்புச் செய்யப்பட்ட சந்தனத்தையும் கை நிறைய அள்ளித்தந்து வழியனுப்பி வைத்தார். இவ்வளவு தூரம் எங்களோடு தன்பொழுதைச் செலவு செய்தவருக்கு சிறுதொகைப் பணத்தை கொடுக்க கரங்களை நீட்ட உண்டியலைக்காட்டி அங்கே போட்டுச் செல்லுமாறு கூறிச் சென்றுவிட்டார். எனக்கென்னவோ அந்த திருச்செந்தூரானே நேரில் வந்து வரவேற்று தன் கோவிலைச் சுற்றிக் காட்டி அனுப்பிய உணர்வு.
அதே போல் கடந்த ஆண்டும் இதே மாதம் திருச்செந்தூர் செல்லும் வரம் கிட்டியது. மாலையிலே சென்று கடலில் நீராடி இரவு அங்கேயே தங்கி அதிகாலைத் தரிசனம் செய்து வரும் வாய்புக்கிடைத்தது.
அதிகாலை 6:00 மணித் தரிசனத்துக்காக காலை 4:30 மணியளவில் சென்றுவிட்டோம். சிறப்புத்தரிசன வழியைத் தெரிவு செய்யாமல் சாதாரண வழியை தெரிவு செய்திருந்தோம். கருவறையை நாம் எட்டும்போது திரைச் சீலை மூடப்பட்டு வழிபாட்டு நேரம் முடிவடைகின்றது. காத்திருக்கும் அனைவரையும் அங்கிருக்கும் காவலாளிகள் விரட்டுகின்றார்கள். என் முன் காத்திருந்த எல்லோரும் சென்றுவிட்டார்கள். இவ்வளவு தூரம் இருந்து வந்த என்னை உன்னை பார்க்கவிடாது தடுக்கிறாயே முருகா என நினைத்துக்கொண்டு, நான் தரிசனம் செய்யாமல் செல்ல மாட்டேன் என்றேன். எந்த எதிர்ப்பும் தெரிவிக்காமல் காவலாளிகள் நிற்க அனுமதி தந்தார்கள்.
சிறுது நேரத்தில் மீண்டும் திரை விலகி தீபாராதனையுடன் முன் நின்று முருகனை தரிசிக்கும் வரம் கிடைத்தது. சாதாரணமாக கடந்திருக்க வேண்டிய எனக்கு தீபாராதடையுடன் காட்சி தர முருகன் நினைத்தானோ என எண்ணிக்கொண்டு வெளியே வர காலை உணவுக்கான அன்னதானத்துக்கு வருமாறு ஒருவர் அழைக்கின்றார். அமைதியாக அமர்ந்து அந்த காலைப்பொழுதில் வழங்கப்பட்ட தமிழ்நாட்டுப் பொங்கலையும் சாம்பாரையும் சுவைத்தபொழுது “என் வீட்டுக்கு வந்த உனக்கு விருந்தளித்து அனுப்புகிறேன்” என்று முருகன் சொன்னது போன்ற உணர்வு மனம் முழுதும் நிறைந்தது.
#இணுவையூர்_மயூரன்
#திருச்செந்தூர் #தமிழ்நாடு #india #viralchallenge
“என்ரை ஐயோ”
என்று கத்திக் குழறவேண்டும்
என்ற மன நிலை
என் இதயத்தின் தொலைவான மூலைவெளிகளில்
ஒரு கனமான மழையைப் போல் கொட்டிக்கொள்கிறது.
செய்ய ஒன்றுமில்லாத
கையறு நிலையிலிருப்பதற்கான உணர்வு,
தீண்ட முடியாத வெப்பமாக
வெதும்பி எழுகிறது
வெறுமையான ஒரு மூச்சாகவே.
இயலாமையின் கடைசி எல்லையில்,
ஒரு விழிவிட்டு வரும் கண்ணீர் கூட
வழி தெரியாமல் தேங்கி
இதயத்தின் ஓரத்தில் தங்கிக்கொள்கிறது.
பிஞ்சு குழந்தைகள்,
பிணந்தின்னிகளின் வாய்களில் சிக்கி,
சிதறி சிதைந்தனர் –
மீதமிருப்பது
சில எலும்புகள் மட்டுமே – சாட்சிகளாக.
அந்த இறுதி நொடியிலே –
அவர்கள் சிந்தையில் என்ன இருந்திருக்கக்கூடும்?
ஒரு சிறுமி,
அம்மாவின் குரலைத் தேடி,
தன்னை அடித்தவனின் காலையே
ஆதரவெனப் பற்றியிருப்பாளா?
இன்னொரு சிறுவன்,
நிலவைக் கண்டபோது,
“என் வீடு எங்கே?” என
மனதுள் கேட்டுக்கொண்டிருப்பானா?
அல்லது
அவனே அறியாமல்,
ஒரே ஒரு கணத்தில் உணர்ந்திருப்பானா
இது தான்
தன் வாழ்வின் கடைசி வலி என்று?
#ஈழத்துப்பித்தன்
02.07.2025
இன்பம் தந்து மகிழ்வித்து
மனம் நிறைத்த கீச் கீச் சத்தம்
இன்றோ
இதயத்தின் ஓரம்
ஈனஸ்வரமாய் ஒலிக்கின்றது.
Freude schenkte es, liess uns lachen,
ein fröhliches Quietschen erfüllte das Herz.
Doch heute
erklingt es am Rand des Herzens
wie ein schwacher, klagender Ton.
#ஈழத்துப்பித்தன்
01.07.2025
எம்மை அழித்து புதைத்த எச்சங்கள்
நீரின்றி நசுங்கிய நிலத்திலே
நினைவுகள் எலும்பாக முளைக்கின்றன.
ஒரு காலத்தில் கதறல்கள் கட்டுப்பட்ட இடம்
இப்போது மௌனமாகப் பேசுகிறது
அந்த மண் உரைத்த கதைகள்
முகங்களற்ற எலும்புகளாக நின்று போதிக்கின்றன.
பதுக்கி ஒழிக்கப்பட்ட பிஞ்சுப் பாதங்கள்
பளிச்சென்ற ஒளியாக மிதந்து வருகிறது,
நம் குரல்களின் மௌன வடிவம்
இனி உலகின் சிந்தையை கலைக்கட்டும்
#ஈழத்துப்பித்தன்
29.06.2025
#செம்மணி
மௌனத்தின் ஓசையில் பிறக்கும் வசந்தம்,
பனி துளிகள் உருகி நதி தேடும் பாங்கு.
உயிரின் நட்சத்திரங்கள் கண்களில் மலர,
அலைந்து திரியும் காற்றின் நாவில் இசை கனியும்.
மனம் வணங்கும் மலர்களின் மெல்லிசை,
காணாமல் கேட்டுப் போகும் கவிதை.
பழுப்பு வேர்களிலிருந்து பசுமை விரிந்து,
புதுப் பசுமை நினைவுகள் போல விரிகிறது.
ஒரு துளிக்காற்றில் ஒரு கிளையின் ஆடல்,
ஒரு வண்ணப் பூச்சியின் கரம்பற்றி ஓடல்.
வண்ணங்களின் மௌனச் சொற்பொழிவு,
உள்ளம் மட்டும் கேட்கும் வசந்தத்தின் இசை.
#ஈழத்துப்பித்தன்
21.03.2025
வீனஸ்து மிலோ (Venus de Milo) என்பது பண்டைய கிரேக்க சிற்பக்கலையின் ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். இது அழகின் தேவதை அஃப்ரோடைட் (ரோமன் மரபில் “வீனஸ்”) உருவமாகச் சிற்பிக்கப்பட்டது.
கிரேக்கத்தின் மிலோஸ் (Melos) தீவில் 1820 களில் இச் சிலை கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
கி.மு. 130–100 (ஹெல்லெனிஸ்டிக் காலம்) காலப்பகுதியில் இச் சிலை உருவாக்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகின்றது.
இச் சிலையினை உருவாக்கிய சிற்பியின் பெயர் உறுதி செய்யப்படவில்லை, ஆனால் அலக்சாண்டர் ஆஃப் அந்தியோச் என்பவராக இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.
வெள்ளை மார்பிள் கல்லிலே செதுக்கப்பட்ட இச் சிற்பம் சுமார் 204 செ.மீ்்உயரமானது.
இதில் காணப்படும் அழகு மற்றும் பாங்கான உடல் அமைப்பு கிரேக்க சிற்பக்கலையின் மிகுந்த நேர்த்தியை வெளிப்படுத்துகிறது.
சிலையின் இரு கரங்களும் இன்று இல்லை. கரங்கள் எவ்வாறு இருந்திருக்கலாம் என்பதில் பல கருதுகோள்கள் உள்ளன.
சிலை சற்றே சாய்வாக நிற்கும் நிலையில் உள்ளது, இது கிரேக்கக் கலையின் தனித்துவமான அம்சமாகும்.
உடை ஓரமாக பெயர்ந்திருப்பது, அதன் இயற்கை அழகை மேலும் அதிகப்படுத்துகிறது.
இது லுவர் அருங்காட்சியகத்தில் மிக முக்கியமான கண்காட்சிப் பொருளாகவும், உலகளவில் அழகின் தனிப்பட்ட அடையாளமாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
சுவிற்சர்லாந்தில் புளுகாமல் புழுகமாய் சொல்ல பல விடயங்கள் உண்டு.
அப்படி புளுகமாய்ச் சொல்லக் கூடிய ஒரு விடயம்தான் இதுவும்.
சுவிற்சர்லாந்தில் பிறந்து வளர்ந்து தமிழுடன் கலைகளையும் கற்று சிறுவயதிலேயே திரிபுறக்கற்று சுவிற்சர்லாந்தின் இளையோர் இசைக்குழு என பெயர்பெற்று விளங்கிய “அங்கையற்கண்ணி” இசைக்குழுவுடன் தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்து. 2005 களில் தான் கற்ற மிருதங்க கலை தனக்கு அடுத்த தலைமுறைக்கும் கற்பிக்க ஆரம்பித்தவர் “கலை வித்தகர்” ருக்க்ஷன் ஸ்ரீரங்கராஜா அவர்கள்.
அவரது அந்த முயற்சியூடாக அவரிடம் மிருதங்கம் கற்று ஆசிரிய தரத்தை நிறைவு செய்த பத்து ஆசிரியர்களூடாக துர்க்கா தாள லயாலயம் சுவிஸ் முழுவதும் ஆரோவ் (Aarau), பாசல் (Basel), பேர்ண்(Bern), புர்க்டோர்வ் (Burgdorf), லங்கன்தாள் (Langenthal), லுசேர்ன் (Luzern), மார்த்தினி (Martigny), வில் (Wil), இவர்தோன் (Yverdon), சொஃபிங்கன் (Zofingen) மற்றும் சூரிச் (Zürich) ஆகிய இடங்களில் பரந்து விரிந்து பலநூறு மாணவர்களுக்கு மிருதங்க பயிற்சியினை வழங்குகின்றனர்.
கடந்த 2005 ஆம் ஆண்டு தண்ணுமை (மிருதங்க)கலையை பயிற்றுவிக்கும் நோக்கில் தொடக்கப்பட்ட துர்க்கா தாள லயாலயம்
நாளை 02.03.2025 அன்று இவ் விழா பெரும் முன்னெடுப்புடன் கொண்டாடப்படுகின்றது.
இப்பெரும் இசைவிழாவில் அனைவரையும் அன்போடு வரவேற்று நிற்கிறார்கள்🙏🙏🙏
இவ்விழா 2 மார்ச் 2025 அன்று Trimbach நகரில் நடைபெறவுள்ளது. நிகழ்வு நடைபெறும் இடம்: Schulhausstrasse 9, 4632 Trimbach. பிற்பகல் 14 மணிக்கு நிகழ்வுகள் ஆரம்பமாகும்.
இவர்களை நாமும் புளுகமாக வாழ்த்தி வரவேற்கின்றோம்.
சதிராடிக்கொண்டிருக்கிறது
துளிகளாய் விழுந்து கண்ணில் நனைக்க
தூய நினைவுகள் ஒவ்வொன்றாய் மலர்கின்றன
வெற்றிட மனதின் ஓரம் தொட்டு
வெண்முகில் கண்ணீராய் வழிகின்றது
காற்றின் ஸ்வரத்தில் சொல்லாத கவிதைகள்
கரையாத உணர்வாய் நெஞ்சில் பெருகின்றது
மழை துளிகள் மண் மீது மட்டும் அல்ல - என்
மனதின் மீதும் பொழிகின்றது.
#ஈழத்துப்பித்தன்
10.02.2025
அப்பம்மா சமைக்கும் உணவின் சுவை, அனைவரையும் கவரும். அவர் சமையல் எப்போதும் வீட்டு உறுப்பினர்களின் தேவையைத் தாண்டியே இருக்கும். எதிர்பாராத நேரத்தில் வந்தவர்களுக்காகவும் கூடுதல் உணவு இருக்கும். விருந்தினர் என்ற அடிப்படையில், அனைவரையும் அன்புடன் ஏற்றுக்கொண்டு, உணவின் மூலம் மகிழ்ச்சியை பரப்புவதே அவருடைய இயல்பு.
அப்பம்மாவின் சமையலறை ஒரு கொண்டாட்டத்திற்குரிய புனித இடம் போல இருக்கும். அவரது கையால் தயாரான உணவு, அப்படியொரு சுவையாய் இருக்கும். அப்பம்மாவின் அந்தக் கைப்பக்குவம் திருமணமாகி வந்த பின் அப்பம்மாவிடம் சமையல் பழகிய என் அம்மாவிடமும் உண்டு. அதே பக்குவம் என்னிடமும் என்னிடம் சமையல் பழகிய என் மனைவியிடமும் என் தங்கையிடமும் உண்டு.
அப்பம்மா வித்தியாசமான மாலைச் சிற்றுண்டிகள் செய்வா. மரவள்ளிக் கிழங்குக்கு எங்கள் ஊர் பெயர் போனது என்பதால் மரவள்ளிக் கிழங்கில் செய்யப்படும் சிற்றுண்டிகள் அதிகமாய் இருக்கும்.
மரவள்ளிக் கிழங்கை நீள நீளமாக வெட்டி, கோதுமை மாவில் உப்பு, மஞ்சள், அரைத்த செத்தல் சேர்த்து செய்த கலவையில் பொரித்தெடுப்பா. அப்பிடி ஒரு சுவையாய் இருக்கும்.
எனக்கு மிகவும் பிடித்த சிற்றுண்டிகளில் இதுவும் ஒன்று. நல்ல மாப்பிடிப்பான மரவள்ளி கிழங்கை கண்டால் அப்பம்மாவின் நினைவு வந்துவிடும். வேண்டி வந்து அதே போல் பொரித்துவிடுவேன்.
இன்றும் அதே போல்…
இதன் செய்முறை
#இணுவையூர்_மயூரன்
09.02.2025
எண்ணிலா வேலைகள் செய்யிறா அம்மா
திண்ணையில் கிடந்து திமிர் முறிக்காமல்
தண்ணி வார்க்கப் போகும் அப்பா
கிட்டி விளையாட கூடிய பெடியள்,
மண்பானையை நொருக்கி சத்தம் கேக்க
நடுவீட்டில் தண்ணி ஒழுகிக் கிடந்தது,
“எவனடா உடைச்சது!” என்று கத்தும் அக்கா.
வீட்டுக் கூரையில் தூக்கணாங் குருவிகள்,
வெள்ளிக்கிழமை பிள்ளையாரின் மணி ஒலி
எட்டிப் பாத்தா புக்கை பொங்கிப் படையல்,
பெரியம்மா பூவரசம் இலையோட போறா.
பக்கத்து வீட்டுப் பெட்டை படலை திறந்து,
“பா பா இஞ்ச!” எண்டு கோழியை கூப்பிடும்,
“அப்பாடி” எண்டு விட்டு வெக்கமாய் சிரிச்சபடி,
அங்கையும் இஞ்சையும் சுத்திப் பாக்கும் குமார்.
மழைக்காலம் வந்தால் மண் வாசம் வீசும்,
தகரப் பேணியில் தட்டி விளையாடும்,
குஞ்சக்காவின் சின்னப் பெடி, அந்த வாசல் நிலையிலை சாஞ்சபடி ரசிச்சதை மறக்கேலாது
எவ்வளவோ தூரம் போனாலும் மறக்கேலாது,
அந்தச் சத்தங்களும் தலைவாசலும் வாசங்களும்,
யாழ்ப்பாணத்து வீட்டு வாசலின் ஞாபகங்கள்
நெஞ்சோட நிண்டு பூவாய் பூக்குது இண்டைக்கும்
#ஈழத்துப்பித்தன்
04.02.2025
பாதை நீண்டது, பயணம் முடிந்தது,
பாராட்டுக்களும், பிழைகளும் பின்னின்றது.
மண்ணில் விழுந்த சுவடுகள் போல,
மறவாதே என் தேசத்தின் ஓரங்கள் சொல்லும் உன் கதைகள்.
தீவிரத்தின் தீயில் தீண்டிய காலம்,
சிறை சுவரின் நிழலில் சிதைந்த கனவுகள்.
ஆரம்பத்தின் ஆர்வமான ஓர் போராட்டத் தீ,
ஆனால் காலங்கள் காயத்தை விட்டுச் சென்றது.
மக்களின் கண்ணீரும் நம்பிக்கையும்
மாறியதோ? மறைந்ததோ?
வாழ்க்கை என்ற சதுக்கத்தில்
வெற்றியும் தோல்வியும் கலந்து வந்ததோ?
அரசியல் ஓர் அரங்கம்; அதில் உன் பாதம்
வலியும் வலிமையும் தந்த பல அனுபவங்கள்.
கைகொடுத்தவனாய், சில சமயம் கை விட்டவனாய்,
நினைவுகளில் நீ கலந்து போவாய்.
பிழைகள் இருந்தாலும், பகை இருந்தாலும்,
போராட்ட பாதையின் ஓர் பக்கமாய் நீ இருந்தாய்.
அஞ்சல் இல்லாமல், அசைந்தாலும் வீழாத பயணம்,
அதற்கே என் கவிதையின் நிழல் அஞ்சலியாய்.
மண்ணுக்கும் மண்ணில் உனக்கே ஒரு நினைவாக,
மக்களின் மறதி கூட ஓர் புகழாக.
சங்கதி சாற்றும் வரலாறு உன் பெயரால் ஒலிக்க,
சாதனைக்கும் சாயலுக்கும் என் கவிதை ஓர் அஞ்சலி.
உண்மைகள் கடுமையாயிருந்தாலும்,
உணர்வுகள் மழை போல விழுந்தாலும்,
உன் பயணம் ஓர் வரலாறு.
பொதுவுடைமையாக, பொலிவோடு, பிழையோடு
உன் பெயர் எங்கோ பதிந்து போகும்.
பிழைகள் மறவாத உண்மைகள்,
போராட்டம் மறையாத ஓசை.
அவ்விதமே உனது வாழ்வும்,
இருப்பதால் - ஒருசிலருக்குப் பாராட்டாக,
மற்றவர்களுக்கு பாடமாக.
#ஈழத்துப்பித்தன்
குறிப்பாக நவம்பர் மாதத்தின் இறுதி வியாழக்கிழமை அன்று நத்தார் சந்தை ஆரம்பமாகும். நத்தார் சந்தை என்பது இரவு வேளைகளில் களை கட்டும். இச் சந்தைகளில் பல்விதமான பாரம்பரிய உணவுப்பண்டங்கள் சுடச் சுட சந்தையின் தெருக்கடைகளில் விற்பனையாகும்.
மிகவும் குளிரான காலநிலையில் அந்த குளிருக்கு உடல் ஈடுகொடுத்து தாங்கிக்கொள்ளும் வல்லமையை பெறுவதற்காக இந்த நத்தார் சந்தைகளில் சூடான திராட்சை மது விற்பனையாகும்.
சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை வைன் இரண்டுமே இவ்வாறு சூடாக விற்பனை செய்யப்படும்.
திராட்சை மதுவுடன் கறுவாப்பட்டை, கராம்பு, நட்சத்திரப்பூ, தோடம்பழ துண்டுகள், தோடம்பழச்சாறு, கரும்புச் சீனி, ரம் போன்றவை சேர்த்து காய்ச்சி சூடாக வெட்டிய பழத்துண்டுகளுடன் பரிமாறப்படும்.
மதுவை சூடாக்கும் போது அதிலுள்ள மதுசாரத்தின் வீரியம் குறைந்து உள்ச்சேர்க்கைகளின் தன்மையும் சுவையும் அதிகரித்து உடலை கதகப்பாக்கி குளிரை தாங்கும் தன்மையை இந்தப் பானம் வழங்கும்.
இணுவையூர் மயூரன்
09.12.2024
தென் தமிழகம் மீது எனக்கு எப்பொழுதுமே தீராதகாதலுண்டு. கன்னியாகுமரி தாண்டி திருச்செந்தூர் நோக்கிய வழித்தடத்தில் பயணம் செய்யும் போது எங்கள் ஊருக்கு போன உணர்வு வரும்.
பனைமரங்களும் செம்மண் தரையுமான தேரிக்காடு பார்ப்பதற்கு பேரெழில் கொஞ்சும் பகுதியாகும்.
தோகை விரித்தாடும் மயில்களும் மரமுந்திரி எனப்படும் கயூ மரங்களும் அதிகம் காணப்படும் பூமி. செம்மண் வெளி, செம்மண்வெளியை எட்டிக்கடந்தால் பால் போன்ற வெள்ளை மணலும் பக்கமெங்கும் விரிந்த இந்துமா கடலும்.
இந்தப் பூமியின் அழகு போலவே இங்கு வாழும் மனிதர்களும்.
தம்பி ராம் மற்றும் அவரின் துணைவி கஸ்தூரி ஆகியோரின் சொந்த ஊர் இந்தப்பகுதியில் அமைந்துள்ளமையால் இந்தப் பகுதிக்கு செல்லும் வாய்ப்பும், அனுசரித்து விருந்தோம்ப தாராளமான உறவுகளும் அங்குள்ளார்கள்.
நாம் வருவதாக அறிந்ததுமே தடல் புடலான ஏற்பாடுகள். பல விடயங்களை உணவுப்பண்டங்களை படமெடுக்க மறந்தளவு உபசரிப்பு.
கஸ்தூரியின் அக்கா வீட்டில் மதிய உணவு. உடன் கடலில் பிடித்து வந்த விளைமீனில் பொரியல், நாட்டுக்கோழி அடிச்சு அரைச்ச கறி, கோழி 65 பொரியல் உண்மையில் சுவை சொல்லி வேலையில்லை.
பின்னேரம் ஆடி மாதம் அம்மனுக்கு ஊத்தும் இனிப்புக் கூழ் உவரி கடற்கடையில் அலையாடல், மண் சட்டி ஐஸ்கிறீம், மறுநாள் காலையில் பதநீர், நொக்கு சர்பத் இப்படியாக தென் தமிழகத்தில் பயணம் தொடர்ந்தது…
இணுவையூர் மயூரன்
யூலை 2024
அதுக்காக இவர் சமையல் வாத்தியோ சங்கீத வாத்தியோ இல்லை.
நாங்கள் படிக்கிற காலத்திலைதான் வாத்தியார்மாரை மாஸ்ரர், சேர் என்று கூப்பிடுற நாகரீகம் ஆரம்பமான காலம். ஆனாலும் அங்கு படிப்பித்த சிலர் வாத்தியார் என அழைக்கப்பட்டார்கள் கணபதிப்பிள்ளை வாத்தியார், குணரத்தினம் வாத்தியார், தட்சணாமூர்த்தி வாத்தியார் அந்த வரிசையிலை இவர் பாலசிங்கம் வாத்தியார்.
பாலசிங்கம் வாத்தியார் கண்டிப்பான பேர் வழி. எங்கள் பள்ளிக்கூடத்திலை சித்திரம், விவசாயம், உடற்பயிற்சி, நூலகம் போன்ற பாடங்கள் இவரது படிப்பிக்கிற பிரதான பாடங்களாஇருந்தது.
பாலசிங்கம் வாத்தியார் வெளுத்துப்போடுவார் என்ற பாடசாலையின் பொதுவான கருத்து எங்களை அவர் பக்கம் அண்ட விடவில்லை. ஆண்டு மூண்டில் சித்திரபாடம் அவர்தான் படிப்பித்ததால் அவரின்ர அடிக்குப் பயந்து நானும் விஸ்வமூர்த்தியும் குணமலர் ரீச்சரிடம் சங்கீதம் படிக்கப் போயிட்டம். பிறகு ஆண்டு அஞ்சில கோம்சயன்ஸ் அதுதான் சமையல் பாடமோ விவசாயமோ எண்டு வர விவசாய பாடத்துக்கு வாத்தியாரா இருந்த பாலசி்ங்கத்தாருக்குப் பயந்து நானும் விஸ்வமூர்த்தியும் சமையல் பாடத்தை தெரிவு செய்தம்.
ஆண்டு அஞ்சு வரையும் வகுப்புகள் இருந்த எங்கட பள்ளிக்கூடத்திலை சண்டை காலம் என்றதாலை வெளியூர் பள்ளிக்கூடங்களுக்கு பிள்ளைகளை அனுப்ப தாய் தகப்பன் பயப்பிட்டதாலை ஆறாம் வகுப்பு புதுசா தொடங்கப்பட்டுது. இணுவில் அமெரிக்கன் மிசனிலை ஆண்டு ஆறு தொடங்கப்பட்டு முதன் முதலாக படிச்ச பெருமை எங்கட பிரிவைத்தான் சேரும். ஆனா பகிடி என்னெண்டா இவ்வளவு காலமும் பாலசிங்கம் வாத்தியாரிட்ட தப்பின எங்களுக்கு ஆண்டு ஆறில் நூலகமும் உடற்பயிற்சியும் பாலசிங்கத்தார்தான். அஞ்சும் கெட்டு அறிவும் கெட்டுப்போச்சு. அப்ப எங்கட பள்ளிக்கூடத்திலை தனியான நூலகம் இல்லாத்தாலை அவர் எங்களுக்கு நல்ல வர்ணனையோட கதை சொல்லுவார். அதுக்கு பிறகு எங்களுக்கு அவரை நல்லாப் பிடிச்சுப் போச்சு. எங்களோட பம்பலடிச்சு பகிடியாய் கதைப்பார்.
அவரைப்பற்றி எனது ஊசியிலையும் உன்னதம் பெறும் காலம் நூலில் எங்கள் ஊரின் அடையாளம் சீனிப்புளிய மரம் என்ற கவிதையில் எழுதியிருப்பேன்.
“பாலசிங்கம் வாத்தியார் தான் படித்த கதைகளை எல்லாம் சுவை கலந்து சொல்ல நாம் வாய் பிளந்து கேட்டிருந்ததும் இந்த மரநிழலில்தான்”
இனி அவர் நினைவுகளில் மட்டுமே வாழ்வார் என்ற செய்தியை இந்த வார இறுதியில் சமூக வலைத்தளம் காவி வந்தது.
அவர் பிரிவால் துயருறும் குடும்பத்தினருக்கு ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்.
இணுவையூர் மயூரன்
04.12.2024
அறிமுக உரை
ஆதி முகாந்தரமாய் தோன்றிய முகிதல் இல்லாத முத்துக் குளிக்கும் கடலே
என் தமிழ் திருவே! உன் மலரடிக்கே
என் முதல் வணக்கம்.
தமிழன் என்ற நிமிர்வைத் தந்தவனையும்
தமிழ் வாழத் தம்முயிர் தந்த மானமாவீரர்களையும் நெஞ்சில் நிறுத்தி அனைவரையும் வணங்குகின்றேன்.
தன் வரலாற்றை பதியாத, தன் வரலாற்றை போற்றாத எந்த ஒரு இனமும் நீடித்து நிலைப்பது கிடையாது.
2009 மே 18 யுத்தம் முடிவடைந்த போது ஒரு சூன்ய மனநிலைக்குள் நாமெல்லாம் ஆட்பட்டிருந்தோம். பல்வேறு பிரச்சனைகளுக்கு முகம் கொடுக்க வேண்டியவர்களாக நாம் இருந்தோம். அடுத்து என்ன செய்வது எப்படி நகர்வது என தெரியாது விழித்தோம்.
எம் முன் இருந்த பிரச்சனைகளுக்கு முகம் கொடுக்க முடியாது முட்டி மோதி வெளிக்கிளர முயன்று கொண்டிருக்க, சிறீலங்கா அரசும் அதனுடன் சேர்ந்து இயங்கும் அமைப்புக்களும் விலை போனவர்களும் புலிநீக்க அரசியலையும், எமது உண்மை வரலாறுகளை அழிக்கும் திரிபுபடுத்தும் பணிகளை மிகத் திறம்படச் செய்துகொண்டிருந்தார்கள். இது எம்மை அச்சம் கொள்ளச் செய்தது.
எங்கள் படைப்புகள், எங்கள் ஆவணங்கள், எங்கள் வரலாறுகள் பேணிப் பாதுகாத்து அடுத்த தலைமுறையினரின் கரங்களுக்கு கொடுக்கப்பட வேண்டும் அதுவே எம் முன் உள்ள முதற்பணி என நம்பினோம். ஆனால் அன்று அதனை நடைமுறைப்படுத்துவதில் பல சவால்கள்.
ஆனால் இன்று அண்மையகாலங்களில் எமது விடுதலைப் போராட்ட காலத்து ஆவணங்களும் படைப்புக்களும் பலராலும் தொகுக்கப்பட்டு வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றது.
அந்த வகையில் அவற்றின் தொடர்ச்சியாக எமது தமீழீழத் தேசியக் கவிஞர் பெருமதிப்பிற்குரிய புதுவை இரத்தினதுரை அவர்களின் பவள விழாவை முன்னிட்டு கடந்த ஆண்டு பிரான்சு தேசத்தில் வெளியீடு கண்ட பவள விழா சிறப்பு மலரின் இரண்டாம் பதிப்பு இன்று சுவிற்சர்லாந்தின் சூரிச் மாநிலத்தில் அறிமுகமாகின்றது.
இந்த நூலுக்கான அறிமுக உரையினை வழங்கும் பணியினை விழா ஏற்பாட்டாளர்கள் எனக்கு தந்துள்ளார்கள்.
சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் 2005ம் ஆண்டு சுவிற்சர்லாந்தில் நடைபெற்ற “பூவரசம் வேலியும் புலுனிக்குஞ்சுகளும்” நூலின் அறிமுக உரையை வழங்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்திருந்தது. அதே போல் இந்து அந்தக் கவிஞனின் புகழ்பாடும் இந்த நூலின் அறிமுக உரையினை வழங்கும் பேறு கிடைத்துள்ளது. மகிழ்ச்சி!
அறிமுக உரை என்பது அந்த நூலின் நாயகன் மற்றும் நூல் பற்றி விதந்து உரைத்து அறிமுகப்படுத்துதலாகும்.
இந்த நூலின் நாயகனை நான் அறிமுகப்படுத்துவது என்பது ஒரு சிற்றெறும்பு இந்தப் பிரபஞ்சத்தையே தன் சிறுகைகளை விரித்து அடக்கி அளப்பதற்கு ஒப்பானது. இருந்தாலும் தந்த பணியை தலைமேற் சுமக்கின்றேன்.
வரதபாக்கியனாக, சிறிரஞ்சினி இரத்தினமாக, மாலிகாவாக, கமலக்கன்னியாக, இளவரதனாக, வியாசனாக, புதுவை இத்தினதுரையாக எம்மத்தியில் ஆயிரக்கணக்கான படைப்புகளை விதைத்த
எம் தேசியக் கவிஞனின் புகழ்தனை பதிவாக்கி ஆவணப்படுத்தி ஒரு பெரும் பொக்கிசமாக இந் நூல் விரிகின்றது.
எங்கள் தேசத்தின் போரை, போரின் எழுச்சியை போரின் வலியை மட்டும் கவிஞர் புதுவை இரத்தின துரை அவர்கள் பாடவில்லை. எங்கள் மண்ணை, மண்ணின் வாழ்வியலை மனித மனங்களை, இயற்கையையை, இறையை என எல்லாவற்றையுமே சாதாரண மனித மனங்களின். உணர்விலிருந்து பாடியுள்ளார். ஈழத்தின் பண்பாட்டு அசைவுகளை புதுவை தன் வரிகளில் அரிதாரம் பூசாது அப்படியே சொல்லியிருப்பார். அவை அலங்கரித்த தேராக எம் மனங்களில் உலா வருகின்றது.
எனக்கு விருத்தெரிந்த காலங்களில் இருந்து்ஈழத்திலும் சரி புலம்பெயர்ந்து இங்கு வந்த பின்னரும் சரி அதிகளவில் தாயகப்பாடல்களை கேட்டும் சூழலே இருந்தது. காட்சி ஊடகங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தாத அந்தக்காலங்களில் எம் மனக்கண்களில் காட்சிகளை விரிய வைக்கும் வல்லமை கொண்டவையாக புதுவையரின் வரிகள் என் மனங்களில் பதிவாகிக் கொண்டது. புலம்பெயர்ந்து வளர்ந்த எனக்குள் என் தேசத்தை என்மொழியை என் தேச வாழ்வியலை அப்படியே பதிவாக்கிய ஒரு காரணியாக புதுவையரின் வரிகளும் இருந்தன என்றால் மிகையாகாது.
புதுவையரின் கவிதைகள் பற்றி எனக்குள் இருக்கும் அதே உணர்வை புதுவையரின் கவிதைகள் பற்றிய தனது பார்வையில் பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி அவர்கள் “புதுவை இரத்தினதுரை அவர்களின் கவிதைகள் காண்பிய தன்மையுடையனவாக உள்ளன என உறுதிப்படுத்துகின்றார்.
புலம்பெயர்ந்தோர் மன உணர்வை
“உடல் பனி விழும் தேசத்தில் என்றாலும்
மனம் இன்னும் முற்றத்து மாமரத்தைச் சுற்றியே
அந்தரிப்பதை அறிந்துகொண்டேன்”
என பதிவாக்கிய கவிஞர்,
வாய்க்கு ருசியாய் தின்றதை
வடித்து இறக்கினால்
ரோஜா நிறத்தில் பூத்திருக்கும்
“பூநகரி” மொட்டைக் கறுப்பன் சோறு
கரைத்துக் காய வைத்த
களிமண் போல்
பசைப் பிடிப்பாய்க் குழையும்
பலாலி மரவள்ளிக் கிழங்கு கறி
பொன்னாலை பாலத்து சிறு திரளிக் குழம்பு
எல்லாமே குழைத்து ஒரு கவளம்
செத்தவன் நாக்கிலும் நீரூறும்.
இன்னொரு கவிதையில்
இரவு மின் விளக்குகள் கண்ணடிக்கும்
மேளமும் நாதஸ்வரமும்
இணுவிலில் இருந்து இறக்குமதியாகும்
ஒட்டகத்தை கட்டிக்கோ
பாட்டுக்காரர் பாடத் தொடங்குவார்
இளசுகள்
எதிற்பாற்காரரை ஓர விழியால் உண்ணத் தொடங்குவார்.
பின்னைப் பாருங்கோவன் பிறகெப்பிடி புதுவையை பிடிக்காது போகும்?
அதனால்தான் புதுவை எம் மனங்களில் சிம்மாசனம் போட்டு அமர்ந்துவிட்டார்.
ஏறுது பார் கொடி
தமிழன் என்ற திமிரையும் எங்கள் கொடி என்ற பெருமித உணர்வையுல் தந்து போகும் பாடல்.
மாவீரர் நாளின் தாரகப் பாடலான தாயக கனவுடன் பாடல் எமக்குள் ஆனந்தமும் வலியும் கூடிய உணர்வை ஏற்படுத்தி வித்தான எங்கள் மாவீரக் கண்மணிகளை மனக்கண்களுக்குள் கொண்டு வந்து உறவாட வைக்கின்ற அற்புத நர்த்தனத்தை நிகழ்த்தும் வல்மையைக் கொண்டது.
மாவீரர் விதைப்பின்போது பாடப்படும்
சூரியத் தேவனின் வேருகளே
ஒட்டுமொத்த ஆன்மாவையும் உருக்கும் வல்லமை கொண்டது.
“இந்தமண் எங்களின் சொந்தமண்”
ஒரு வித மிடுக்கை எம் தாய் மண் இது என்ற உணர்வை எமக்குள் தந்துபோகும் திறன் கொண்டது.
“வெள்ளி நிலா விளக்கேற்றும் நேரம்”
மீனவர்களின் வாழ்வையும் வலியையும் பட்டி தொட்டியெங்கும் கொண்டு சென்ற ஒரு பாடல்.
பூத்தகொடி பூக்களின்றி தவிக்கின்றது
பிள்ளைகளை புலம்பெயர் தேசங்களுக்கு அனுப்பிவிட்டு தனிமையில் வாடும் பெற்றோரின் உணர்வுகளின் பிரதிபலிப்பு.
பூவும் நடக்குது பிஞ்சும் நடக்குது
யாழ் இடப்பெயர்வை அதன் வலியை பிரதிபலிக்கும் பாடல். இந்தப் பாடல் பிபிசியினால் 2005ம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட உலகின் சிறந்த பத்து தமிழ்ப்பாடல் போட்டியில் ஐந்தாம் இடத்தைப் பெற்றுக் கொண்டது.
நல்லை முருகன் மீதான பாடல்கள், திசை எங்கும் இசைவெள்ளம் என்ற இசைப்பேழை யூடாக ஈழத்தின் பெரும்பாலான கோவில்கள் மீதான பாடல்கள். சுவிற்சர்லாந்தின் சூரிச் சிவன் கோவில் மீதான இசைப்பேழை, சுவிசின் செங்காளன் மாநில கதிர்வேலாயுத சுவாமி மீது பாடப்பட்ட தொகுப்பு.
இப்படி கவிஞரின் ஒவ்வோரு படைப்பைப் பற்றியும் சிலாகித்து சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.
கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை அவர்களின் சந்தம்மிகு சொல் அடுக்குகள் வாசிக்க வாசிக்க உளம் எங்கும் பரவி தமிழ் மீது காதல் கொள்ளச் செய்யும் வல்லமை நிறைந்தது.
வியாசனின் "உலைக்களம்" ஊரில் விடுதலைப்புலிகள் பத்திகையூடாகவும் புலம்பெயர் தேசங்களில் களத்தில் பத்திரிகையூடாகவும் வெளிவந்து எம் கரம் சேர்ந்தது.
அந்த வியாசன் எப்படி பாரதப் போரை பதிவாக்கினாரோ அதே போல் எங்கள் வியாசன் ஈழப்போரை பதிவாக்கியவராவர்.
2002 ஈழத்தில் ஏற்பட்ட சமாதான காலம் கவிஞரை புலம் பெயர் தேசங்களுக்கு அழைத்து வந்தது. இங்குள்ள மக்களுடனெல்லாம் உறவு பாராட்ட வைத்தது. அவர் தொழில் நிமிர்த்தமாக பல தேசங்களுக்குச் சென்றிருந்தாலும் படைப்பாளியாக உறவுகளுடன் உறவுவாடவென முதன் முதலாக கால் பதித்த புலம்பெயர் தேசம் எனும் பெருமை இந்த சுவிற்சர்லாந்துக்கு அதுவும் இந்த சூரிச் நகருக்கு உண்டு. இன்று அவர் முதன் முதலாக கால்பதித்த புலம்பெயர் தேச நகரான சூரிச் நகரில் அவரது புகழைக் கூறும் பவள விழா மலர் வெளியீடு காண்பதென்பது ஏதேட்சையான நிகழ்வல்ல.
சுவிற்சர்லாந்தின் மாவீரர் நாளிலே சிறப்புரையாற்ற வந்த கவிஞர் இங்கு உரை முடிந்ததும் உடனடியாகவே ஜேர்மனியில் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த மாவீரர் நாளிலே உரையாற்ற செல்ல வேண்டும். இங்கு மேடையில் உரை முடித்ததும் உடனடியாக சிறப்பு விமானம் மூலம் ஜேர்மனிக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டு அங்கு நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த மாவீரர் நாளிலே உரையாற்றி விட்டு சில நாட்களின் பின் மீண்டும் சுவிஸ் வந்திருந்தார். ஒரு நாள் நாங்களெல்லாம் அவருடன் அமர்ந்திருந்து உரையாடிக்கொண்டிருந்தபோது அந்த சம்பவத்தைப் பற்றி இப்படி விபரித்தார் “பிரபாகரப பேரரசின் குறுநிலமன்னர்களாக இருக்கும் இவர்கள்” என அன்று சுவிஸ் கிளையின் பொறுப்பாளராக இருந்த குலமண்ணாவை காட்டி இந்த புலவன் என்னை வான் ஊர்தி ஏற்றி அங்கும் இங்கும் பரிமாறிக்கொண்டார்கள். என்றார். அனைவருமே கலகலத்து இரசித்தோம்.
மாணவர் அமைப்பு மற்றும் ஊடகத்துறை சார்ந்த பணிகளில் செயற்பட்டதால் பல தடவைகள் அவரைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. அவருடன் அளவளாவிய பொழுதுகள் கிடைத்தற்கரிய அரும்பொழுதுகள்.
இந்தக் கரங்களைப் பற்றி என்ர குஞ்சு "ஏதோ நினைத்து வந்தேன்
என் எண்ணமெல்லாம் தவிடு பொடியானதெடா "
நாங்கள் ஓய்ந்தாலும்
நீங்கள் ஓயமாட்டியள்
இந்தச் செய்தியை என் தலைவனிடம் போய்ச் சொல்வேன் என்ற நம்பிக்கையோடு போனவனுக்கு இன்று நாங்களெல்லாம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் செய்தி என்ன?
பொது எதிரியோடு அடிபட்ட நாங்கள் இப்ப எங்களுக்குள் அடிபடுகின்றோம் என்றா?
கவிஞருடன் நெருங்கிய தொடர்பைக்கொண்ட சுவிஸ் மண்ணில் வெளியீடு காணும் இந்த நூலானது மிகவும் சிறப்பு மிக்க ஒரு நூலாகும்.
ஒவ்வொரு மனிதரைப் பற்றியும் அவர் தம் வாழ்வின் பொன்னான தருணங்கள் பற்றியும் அறியும் அவா எங்களுக்கெல்லாம் இருப்பது இயல்பான ஒன்றே. அந்த வகையிலே கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை பற்றிய பல சுவையான தகவல்கள் இந்த நூல் முழுதும் கொட்டிக் கிடக்கின்றது.
தமிழர் கலை. பண்பாட்டுக்கழகம் - பிரான்ஸ்
சங்கநாதம் கலைக் குமுமத்தினரின் அயராத உழைப்பின் பயனாக இந்த நூல் உருக்கொண்டுள்ளது.
அழகான தரமான வடிவமைப்பில் 460 பக்கங்களைக் கொண்ட இந்த நூலிலே பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் உட்பட தமிழீழ நிழலரசின் பல்வேறு துறைகளின் பொறுப்பாளர்கள் கவிஞரின் திறன் பற்றி வியந்து எழுதிய உரைகளும் சமகாலத்தில் அவருடன் பழகிய, பணியாற்றிய நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட படைப்பாளிகளின் அவர் பற்றிய அனுபவக் குறிப்புகள் அடங்கிய கதைகளாக பதிவாகியிருக்கின்றது.
இதே வேளை கவிஞரின் சில படைப்புகளும், நேர்காணல்களும், அவர் பற்றிய பார்வைகளும் பிரெஞ்சு, ஜேர்மன், ஆங்கிலம் போன்ற மொழிகளில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டு இணைக்கப்படுள்ளமை மிகச் சிறந்த முன்னுதாரணமாகத் திகழ்கின்றது.
இந்நூல் கவிஞர் பற்றி இன்னும் அறிந்துகொள்ள விரும்புவோருக்கு தீனி போடும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை.
கவிஞரைப் பற்றியும் அவர் தம் படைப்புகள் இந்த நூல் பற்றியும் பேச நிறைய விடயங்கள் உண்டு. காலமும் நேரமும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளமையால் நிறைவுக்கு வருகின்றேன். இங்கே நூல் பற்றியும் தேசியக் கவிஞர் பற்றியும் பல சிறப்பான விடயங்களை எடுத்துவர சிறப்பான பேச்சாளர்கள் எல்லாம் காத்திருக்கின்றார்கள்.
கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை அவர்கள்
மண்ணை நேசிக்கும்
மண்ணை சுவாசிக்கும்
ஒவ்வொருவனுக்குள்ளும் இருந்து புதுவை கிழர்ந்தெழுவான்.
இன்று இந்த அரங்கிலே புதுவை இரத்தின துரை அவர்களின் வாழ்வும் வரலாறும் பதிவாகி அறிமுகமாகின்றது.
இதே போல் ஒவ்வொரு போராளிகளினதும், படைப்பாளிகளினதும் வரலாறுகளும் ஆவணப்படுத்தப்படல் வேண்டும். அதற்கான ஒத்துழைப்புகளை சுவிற்சர்லாந்தின் சைவநெறிக்கூடத்தின் தமிழர் கலரியும் சுவிற்சர்லாந்தின் ஆவணக்காப்பகமும் ஏற்கனவே செய்து வருகின்றார்கள்.
தனியே போராளிகள், படைப்பாளிகள் வரலாறு மட்டுமல்ல ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்கள் வரலாறை ஏதோ ஒரு வகையில் பதிவாக்க வேண்டும்.
எங்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் ஒரு கதையுள்ளது.
நான்
பென்னம் பெரும் கவிஞனல்ல
பெயர் சொல்லும் புலவனல்ல
எண்ணக் கருக்களை
வண்ணத் தமிழ்ப்படுத்தும் சின்னப்பெடி இவன்
தவறிருக்கும், தமிழால் பொறுத்தருள்க.
வாய்ப்புக்கு நன்றி! வணக்கம்!
இணுவையூர்_மயூரன்
ஈழத்துப்பித்தன்
